• Home
• Competities
• Livescore

• TVGids
• Video's
• EK 2012

Noem de club Cambuur Leeuwarden en voetballiefhebbers van Maastricht tot Groningen antwoorden grotendeels hetzelfde: voetbalstad, veel fans, mooie club maar al jaren in de kelder van het betaalde voetbal. Na jaren van tegenslag zit het voetbal in

Leeuwarden in de lift. VoetbalPrimeur ging op bezoek bij de geel-blauwen.

Reon Boeringa
LEEUWARDEN

Al sinds het seizoen 2002/03 bivakkeert Cambuur in de onderste regionen van de Jupiler League. Met achtereenvolgens een elfde, zeventiende, negende, vijftiende, twaalfde en een zeventiende plaats viel er weinig te juichen in Leeuwarden. Spelers en trainers kwamen en vertrokken. Beloftes werden gemaakt en niet nagekomen.


Het 10.000 zitplaatsen tellende Cambuur-stadion

Daarnaast stond de club meerdere malen op de rand van een faillissement. De gemeente, bedrijven of investeerders; niemand zag nog hoop voor de zieltogende club. Tot een groep rijke Leeuwarder zakenlui zich aan het front meldde. Begin 2006 nam Oranje Bierhuis-groep het stadion van de club over, waarmee Cambuur gered was.

Sportief liep het echter nog niet bij Cambuur. Daarom investeerden de zakenlui deze zomer opnieuw fors in hun club. In plaats van kwantiteit kozen ze voor kwaliteit. Onder meer Nassir Maachi, Danny Guyt, Paul Beekmans, Michael Jansen en Ruud ter Heide kozen voor een verblijf in Noord-Nederland.

Na een voortvarende seizoensstart kwam er echter klad in het spel van Cambuur. Trainer Jurrie Koolhof lag niet goed bij de spelersgroep en bij de machtige investeerders en moest het veld ruimen. In zijn plaats kwam Stanley Menzo. Beginnend trainer, maar al gepromoveerd met FC Volendam. En laat dat nou precies zijn waar ze in Leeuwarden naartoe werken: promotie.


Onder Menzo boekte Cambuur al zes zeges in acht duels

Sinds Menzo enkele weken geleden werd aangesteld gaat het louter bergopwaarts met de Leeuwarders. Toegegeven: het eerste duel onder leiding van de nieuwe coach werd nog verloren bij Go Ahead Eagles, maar nadien waren er in de competitie vijf zeges en een gelijkspel. De oud-doelman lijkt de lach te hebben teruggebracht in de Friese hoofdstad. De voetballers stralen plezier uit en de resultaten zijn er dan ook naar.

Deze speelronde staat het duel met MVV op het programma. Voor beide partijen een cruciaal treffen in de strijd om een periodetitel. Het Leeuwarder publiek lijkt zich dit terdege te beseffen en stroomt in grote getale het Cambuur-stadion binnen. Het bouwwerk –gelegen middenin de stad- is tot op de laatste plek uitverkocht. Met de aanhang is gelijk een belangrijke kracht achter Cambuur genoemd. De Friezen hebben met afstand het hoogste toeschouwersgemiddelde van de Jupiler League. Vandaag zitten er liefst 9.300 supporters op de tribune.

Terug naar de wedstrijd. Het eerste kwartier is het even aftasten, maar als Menzo vanaf de kant wat extra instructies geeft lijkt het de Leeuwarders beter te vergaan. Het begint zowaar kansen te regenen voor Cambuur, maar oog in oog met MVV-doelman Ruud Boffin lijken de spelers plankenkoorts te krijgen. Danny Guijt, Ruud ter Heide en uitblinker Nassir Maachi, stuk voor stuk weten ze zich geen raad met grote mogelijkheden.




Cambuur zet vol op de aanval door, waardoor het regelmatig verdedigend in de problemen komt. Met name de omschakeling blijkt zoals vaker een zwak punt van de geel-blauwen. Tot drie keer toe verschijnt een Limburgse speler oog in oog met doelman Peter van der Vlag, die zijn ploeg keer op keer redt. Ook de paal is de thuisploeg goed gezind, want als alle verdedigers en de doelman geslagen zijn weet Anthony di Lallo de bal enkel tegen het aluminium te krijgen.

Ook in de tweede helft regent het kansen aan Friese kant. Het thuispubliek lijkt er bijna wanhopig van te worden. Zelfs voor open doel weten de spelers niet raak te mikken. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat er een flinke blunder in de MVV-defensie voor de eerste treffer van Cambuur nodig was. Maachi profiteert van knullig balverlies van zijn directe opponent, maar mist –geheel in stijl- een levensgrote kans. In de rebound is Ruud ter Heide echter wel scherp: 1-0.

De kopjes gaan daarna hangen bij MVV en Cambuur breekt nog een paar keer gevaarlijk door. Kort voor tijd wordt het 2-0 als Phillip Haastrup uitblinker Maachi naar de grond werkt. Koen Brack mag aanleggen vanaf elf meter en faalt niet. In de slotminuten blijkt echter opnieuw de kwetsbaarheid van de Cambuur-defensie. Enkele verdedigers zien er niet scherp uit bij de 2-1 van Robert van Boxel, maar verder komen de Maastrichtenaren niet.


Koen Brack middelpunt van de vreugde na de 2-0

Ondanks de zege staat Menzo zich tot het laatste fluitsignaal op te winden langs de kant. “We hebben het veel te spannend gemaakt”, bekent verdediger Dennis van der Ree. “Ik ben blij dat we gewonnen hebben, maar we hadden het veel eerder moeten afmaken. We hebben kansen genoeg gehad.”

Daarin schuilt volgens de back ook het gevaar bij dit Cambuur: “We hebben constant het gevoel dat we wel scoren. Daardoor verslappen we op sommige momenten achterin. Dat moet beter en daar wordt aan gewerkt. De trainer hamert er op en we krijgen videobeelden te zien. Soms staan we gewoon aan de verkeerde kant te dekken en dat kan echt niet.”

Van der Ree, die in zijn loopbaan eerder voor FC Utrecht en AGOVV speelde ziet echter wel vooruitgang. “De afgelopen weken hebben we een paar keer op geluk gewonnen”, weet hij. “Deze keer was het voetbal ook goed. Het is duidelijk dat we progressie boeken.”


De harde kern van de Leeuwarders

Terwijl de spelers van Cambuur in de kleedkamer een feestje bouwen verschijnt een andere hoofdrolspeler ten tonele: Sandor van der Heide. Als één man symbool staat voor de wederopstanding van de Friese hoofdstedelingen is hij het wel. Toen zijn club doolde in de krochten van het betaalde voetbal bezorgde hij de post in Sneek en voetbalde hij in de relatieve anonimiteit van de hoofdklasse. Inmiddels draait Cambuur bovenin de Jupiler League mee en is de spelmaker wekelijks van grote waarde.

Om die reden beloonde zijn club hem ook met een nieuw, driejarig contract. Drie jaar waarin de club de stap naar de Eredivisie hoopt te maken. “Ik ben er erg blij mee”, vertelt de middenvelder. “Als we promoveren zou dat heel mooi zijn”, zegt Van der Heide over de ambities van de Leeuwarders. “De club wil zoals bekend een stap omhoog en ik hoop dat ik daaraan mijn bijdrage kan leveren. Het zou voor mij geweldig zijn om nog één of twee jaar in de Eredivisie te spelen.”

Van der Heide is inmiddels al een dertiger, maar de Leeuwarder fans behandelen hem als een jonge god. De spreekkoren als steun in de rug voor de creatieveling zijn tijdens het duel niet aan te slepen. De fans indentificeren zich met Van der Heide, en andersom. “Het is toch fantastisch als je voor duizenden uitzinnige fans mag staan juichen?” Hij krijgt bijval van Van der Ree: “Elke tegenstander komt met knikkende knieën naar ons toe. Dat is voor ons een geweldig voordeel.”


Van der Heide in gesprek met Ter Heide

Van der Heide genoot zijn opleiding bij aartsrivaal sc Heerenveen, maar is inmiddels één en al Cambuur-man. “Dit is gewoon de enige club die écht leeft”, zegt hij. “Je ziet in de Jupiler League nergens zoveel mensen op de tribune”, refereert hij aan het uitverkochte huis. “Het is hier elke keer weer een heksenketel. Het is prachtig hoe het stadion ontploft bij een doelpunt. Dan moet je ze ook een feestje geven.”

Van der Heide keert lachend terug naar de kleedkamer waar zijn ploeggenoten met flink lawaai het stadion op zijn grondvesten laten trillen. Na een jarenlange winterslaap wordt de Leeuwarder reus langzaam wakker, op de opzwepende beats van house-muziek, gejoel van blije spelers en het tweewekelijkse gezang van achtduizend supporters. Nederland is gewaarschuwd: Cambuur komt eraan.