Veel kwaliteiten, één probleem: dit haalt Ajax in huis met Raúl Moro

Door Lars Visser

Nadat hij afgelopen winter ook al nadrukkelijk in beeld was, mag Moro zichzelf vanaf dinsdag officieel Ajacied noemen. De verwachting is dat de Amsterdammers een slordige twaalf miljoen euro, inclusief bonussen, overgemaakt hebben naar Real Valladolid, de vorige club van Moro. Wat maakt Ajax zo enthousiast over deze speler? En op welke statistiek scoort hij vergelijkbare cijfers met Vinícius Júnior, Kylian Mbappé en Lamine Yamal?

Dribbelvermogen
Moro is een echte dribbelaar; de hele wedstrijd door zoekt hij niets liever dan 1-op-1-duels op om tegenstanders te passeren. Hoewel de vleugelaanvaller behoorlijk stijf rechts is, heeft dat ook een voordeel: hij kan zowel binnendoor als buitenom passeren. Dit heeft hij vooral te danken aan zijn goede lichaamshouding, waardoor hij de bal vrijwel altijd goed weet af te schermen, zelfs als hij voornamelijk met zijn rechterbeen dribbelt.

Dat hij hierin uitblinkt, wordt ook ondersteund door de statistieken: er waren op een gegeven moment slechts vier spelers in La Liga die meer dan dertig dribbels hebben ingezet én met meer dan vijftien dribbels het strafschopgebied hebben betreden. En het zijn niet de minsten: Vinícius Júnior, Kylian Mbappé, Lamine Yamal én Moro.

Afbeelding 1: Moro krijgt het zelfs in deze situatie, waar hij omsingelt is door twee tegenstanders, om langs deze spelers te dribbelen en de bal in bezit te houden. (Bron: ESPN Spanje)

Dit dribbelvermogen is grotendeels te danken aan zijn wendbaarheid. Met zijn relatief geringe lengte van 1,69 meter kan hij een tegenstander eenvoudig aan beide kanten passeren. Voeg daar een uitstekende techniek aan toe, en je hebt een zeer begaafde dribbelaar. Dit is een belangrijke kwaliteit voor een buitenspeler. Een bijkomend voordeel voor Ajax is dat de Spaanse vleugelaanvaller zowel aan de linker- als rechterkant van de aanval uit de voeten kan. Dat lijkt een must voor technisch directeur Alex Kroes.

Afbeelding 2: Moro bevindt zich in een benarde situatie met twee verdedigers om zich heen. (Bron: ESPN Spanje)

Afbeelding 3: Dankzij zijn wendbaarheid lukt het Moro toch om er nog langs te komen. (Bron: ESPN Spanje)

Pure startsnelheid
Op de eerste paar meters zullen er maar weinig verdedigers zijn die Moro kunnen bijhouden. Door zijn korte, vinnige passen sprint hij moeiteloos langs de meeste verdedigers en is hij hen vaak ook in kleinere ruimtes te snel af. Daardoor is hij voor veel verdedigers een doorn in het oog, zeker omdat hij daarnaast ook nog eens over uitstekende dribbelvaardigheden beschikt. Deze twee kwaliteiten versterken elkaar en maken hem bijzonder gevaarlijk.

Afbeelding 4: Moro staat recht tegenover zijn directe tegenstander en begint aan een dribbel. (Bron: ESPN Spanje)

Afbeelding 5: Minder dan twee seconden later is hij zijn tegenstander ruimschoots te snel af. (Bron: ESPN Spanje)

Het is echter vooral zijn startsnelheid die Moro uniek maakt. Op de eerste tien tot vijftien meter is hij vrijwel niet te achterhalen. Wanneer de ruimtes groter worden, komt dit voordeel minder goed tot zijn recht. Zijn manier van bewegen doet denken aan Francisco Conceição, die eveneens bekend staat om zijn korte, snelle passjes op de korte afstanden. Dit zijn precies de eigenschappen die Ajax nu lijkt te zoeken in een buitenspeler.

Defensief betrouwbaar
Het spelen van degradatievoetbal heeft ook voordelen. Het vereist namelijk dat spelers, ook in verdedigend opzicht, veel inzet tonen. Geen enkele speler kan zich hieraan onttrekken - Moro dus ook niet. Dit betekent dat hij verdedigend veel energie steekt in het meeverdedigen en dit ook consequent doet. John Heitinga krijgt er op dit vlak dus een betrouwbare buitenspeler bij.

Afbeelding 6: Moro staat op de laatste lijn en trekt een sprintje om het gat dicht te lopen. (Bron: ESPN Spanje)

Ook bij het druk zetten is Moro bijzonder bedrijvig. Zoals gebruikelijk bij een degradatiekandidaat speelde Real Valladolid voornamelijk verdedigend voetbal, waardoor druk zetten maar sporadisch voorkomt. Toch laat Moro in die zeldzame momenten zien dat hij met zijn explosieve startsnelheid tegenstanders kan verrassen door een korte sprint te trekken en hen vast te zetten. Tegelijkertijd is er nog ruimte voor verbetering: hij zet nu nog te vaak lukraak druk op een tegenstander, zonder daarbij bijvoorbeeld een passlijn af te dekken of het teamverdedigingsplan te ondersteunen.

Afbeelding 7: Moro zet druk op de tegenstander, maar loopt niet vanuit de passlijn van de middenvelder waardoor die aanspeelbaar blijft. (Bron: ESPN Spanje)

Rendement
Toch is het ook goed te verklaren waarom Moro tot vorig seizoen nog bij Real Valladolid speelde en niet bij een grotere club in Spanje. Zijn grootste probleem: zijn rendement. Het afgelopen seizoen eindigde hij met vier goals en vijf assists in 33 La Liga-optredens. Dat is te weinig voor een speler van zijn niveau.

Dit heeft twee belangrijke oorzaken. Wat betreft zijn doelpuntenproductie is hij vaak te onrustig voor het doel en maakt hij regelmatig de verkeerde keuze. Hij schiet vaak vanuit onmogelijke hoeken en standen, terwijl er betere opties beschikbaar zijn. Dat zal hem bij Ajax niet in dank worden afgenomen, waar de voorkeur wordt gegeven aan balbezit en een verzorgde opbouw.

Afbeelding 8: Moro besluit vanuit een moeilijke positie te schieten terwijl er twee spelers voor zijn neus staan en er twee medespelers aanspeelbaar zijn. (Bron: ESPN Spanje)

Daarnaast laat Moro’s eindpass te vaak te wensen over. Zijn voorzetten missen precisie en komen niet vaak bij een medespeler terecht. Ook hier maakt hij regelmatig verkeerde keuzes. Dit probleem wordt soms verergerd door het feit dat hij sterk rechtsbenig is, wat zijn opties in bepaalde situaties beperkt.

Afbeelding 9: Moro geeft een matige voorzet (rode lijn), terwijl hij richting de tweede paal (zwarte lijn)moet gaan omdat er daar meerdere medespelers staan. (Bron: ESPN Spanje)

De laatste punt verdient enige nuance. Met zijn negen goals en assists was Moro betrokken bij een flink deel van de doelpunten van Real Valladolid het afgelopen seizoen. Dat zegt veel over de moeilijke situatie waarin de degradatiekandidaat, die nauwelijks kansen wist te creëren, verkeerde. Bovendien was het niveau van zijn ploeggenoten niet erg hoog, waardoor kansen die Moro wél creëert regelmatig onbenut bleven. Zo heeft hij het vorige seizoen een Expected Assisted Goal (xAG) van 0,25 per 90 minuten. Met betere ploeggenoten had hij waarschijnlijk al meer assists op zijn naam gehad.

Conclusie
Het is duidelijk waarom Ajax maandenlang alles op alles zette voor Moro. Met het type voetballer dat hij is, past hij uitstekend in de speelstijl van de club: de Spanjaard beschikt over uitstekende dribbelvaardigheden, is snel op de eerste meters en defensief betrouwbaar. Toch zal hij nog een flinke stap moeten zetten in zijn rendement om bij de beste spelers in de Johan Cruijff ArenA te gaan horen.