De onzichtbare en hardnekkige blessure die Yamal en Messi plaagt: dit is pubalgie

Steeds meer topvoetballers in Spanje krijgen te maken met pubalgie. Grote, veelbelovende namen als Lamine Yamal, Nico Williams en Franco Mastantuono kampen allemaal met deze hardnekkige blessure. Ook Lionel Messi heeft er in zijn carrière mee te maken gehad. Maar wat houdt deze blessure precies in, hoe ziet de blessure eruit bij deze sterren en waarom lijkt hij zo vaak voor te komen bij spelers in Spanje? VoetbalPrimeur zoekt het uit. 

Pubalgie is een chronische liesblessure die ontstaat door overbelasting rond het schaambeen. Vooral de spieren aan de binnenkant van het bovenbeen en de onderste buikspieren raken geïrriteerd of beschadigd. Bij elke sprint, schot of snelle draai trekken deze spieren aan het schaambeen, waardoor de pijn toeneemt. Voetballers belanden zo in een hardnekkige cyclus van pijn en overbelasting, waardoor ze minder explosief zijn en de blessure snel terugkeert als ze te vroeg het veld weer op gaan. 

'Absolute rust helpt niet'

Miquel Àngel Cos, voormalig fysiotherapeut van FC Barcelona, benadrukt dat pubalgie een blessure is die zelden écht verdwijnt. "Pubalgie behandel je niet, je moet het beheren", legt Cos uit in een gesprek met de Spaanse radiozender Cadena SER. Cos wijst erop dat de blessure bijna altijd meerdere oorzaken heeft: kleine spierdisbalansen, te hoge belasting en herhaaldelijke microtrauma’s rond het schaambeen. Vooral overbelasting speelt een cruciale rol. Wanneer spelers te veel wedstrijden spelen zonder voldoende herstel, raakt de balans tussen buikspieren, adductoren en rompstabiliteit verstoord, met een kwetsbare liesregio als gevolg. 

"Als een speler niet op honderd procent kan trainen, heeft spelen geen zin. Maar absolute rust helpt ook niet", legt de fysiotherapeut verder uit. Te lang niets doen zorgt er juist voor dat de spieren rond het bekken nog zwakker worden, waardoor de blessure sneller terugkeert zodra de belasting weer omhooggaat. Opvallend is dat pubalgie vaak opspeelt na periodes van weinig activiteit, zoals de zomerstop. Spelers keren dan terug met minder spiercontrole en worden direct weer zwaar belast. Pubalgie is geen korte-termijnprobleem, concludeert Cos, maar een blessure die alleen met geduld, precisie en goed management onder controle te houden is.

Dat terugkerende karakter is duidelijk zichtbaar bij Yamal en Williams. Beide spelers misten de afgelopen maanden meerdere wedstrijden, omdat de klachten opnieuw opspelen. Bij Yamal leidt dit zelfs tot spanningen tussen Barcelona en de Spaanse bond.

Lamine Yamal en Nico Williams

De eerste scheurtjes tussen Yamal en de Spaanse bond

Yamal krijgt in september voor het eerst te maken met een blessure rond het schaambeen. Na twee interlands voor Spanje keert hij geblesseerd terug naar Barcelona, tot frustratie van trainer Hansi Flick. "Hij ging met pijn naar het nationale team en trainde niet. Ze gaven hem pijnstillers om hem toch te laten spelen. Tussen de wedstrijden door kon hij niet eens trainen. Dan zorg je niet goed voor een speler", vertelde Flick zichtbaar ontevreden in de Spaanse pers. De Spaanse sterspeler mist hierdoor uiteindelijk vier wedstrijden voor de Catalaanse club. 

Na twee wedstrijden speelde de blessure weer op en miste hij opnieuw één duel van Barça. De Spaanse superster moest de interlandperiode in oktober aan zich voorbij laten gaan. Daarna speelde hij meerdere wedstrijden achter elkaar, maar opnieuw ging het mis. Voor de interlandperiode in november stond hij nog negentig minuten op het veld en werd hij opnieuw geselecteerd voor Spanje, maar Yamal moest wederom afhaken. Nu was het de Spaanse bond die onvrede uitte over het afmelden van de linkspoot, omdat de medische staf van Barcelona zonder overleg een behandeling uitvoerde.

'De medische staf van de Spaanse bond wil verbazing en ongenoegen uitspreken over het afmelden van Yamal', liet de Spaanse bond weten in een statement. Ook Luis De La Fuente heeft scherpe woorden over dit voorval. "Dit komt op mij niet normaal over. Ik heb nog nooit een soortgelijke situatie meegemaakt", vertelt de bondscoach op de Spaanse radio. De eerste wedstrijd na de interlandperiode stond Yamal direct in de basis en speelt negentig minuten. 

Spaanse media melden dat de pubalgie tijdig is vastgesteld, waardoor het risico op complicaties klein is en een operatie voorlopig niet aan de orde is. Barcelona schakelde bovendien de Belgische specialist Ernest Schilders in, om ervoor te zorgen dat de behandeling zorgvuldig verloopt en de kans op terugkerende klachten zo klein mogelijk blijft.

Williams en Mastantuono ontkomen er ook niet aan

Ook Nico Williams ontspringt de dans niet: pubalgie treft hem eveneens. Vorig seizoen kampte de aanvaller van Athletic Club al met dezelfde blessure, waardoor hij meerdere wedstrijden miste. Ook dit seizoen is hij opnieuw bijna een maand uitgeschakeld. "Ik voel me goed, maar ik heb last van deze blessure", vertelde Williams in november in een interview met de Spaanse pers. "Het is een zeer zware blessure. Het is een blessure waarbij je je soms geweldig voelt en de wereld wilt veroveren, en soms zelfs je bed niet uit kunt komen. Het draait om geduld en hard werken."

De achttienjarige Real Madrid-parel Franco Mastantuono kampt óók met pubalgie. Begin november meldde Real Madrid via het officiële clubkanaal dat bij de Argentijn officieel een blessure is vastgesteld. "Het was een pijn die ik al een tijdje had. Het was tijd om te stoppen en goed te herstellen om weer 100% fit te worden. Deze club eist dat. Ik zal snel weer spelen", aldus de Argentijnse middenvelder tegen de Spaanse krant AS.

Franco Mastantuono

'Pubalgie verdwijnt niet van de ene op de andere dag'

Pubalgie is geen nieuw begrip in het Spaanse voetbal. Lionel Messi heeft in zijn carrière ook met de blessure te maken gehad. Messi kreeg de eerste klachten al in zijn jeugd, nog voordat hij doorbrak bij Barcelona, en zag de blessure meerdere keren terugkeren. 

Messi ondervindt zelfs in 2019 nog problemen met deze blessure. "Pubalgie is een ingewikkeld probleem. Het verdwijnt niet van de ene op de andere dag. Ik voel me beter, maar het is nog niet weg. Ik moet voor mezelf zorgen", vertelt de Argentijnse aanvaller in een interview op de Argentijnse radio. Hierna stond de Argentijnse wereldkampioen nog een paar keer tijdelijk aan de kant vanwege terugkerende klachten. 

Lionel Messi

Meer wedstrijden, minder rust 

Als je de belasting van Nederlandse en Spaanse clubs naast elkaar legt, wordt meteen duidelijk waarom spelers in Spanje minder rust hebben. Waar Ajax (54), PSV (51), Feyenoord (50) en AZ (53) in 2024/25 een druk programma draaiden, gaan Spaanse topclubs daar nog eens ruim overheen. Real Madrid kwam vorig seizoen uit op 68 wedstrijden, Barcelona op 60 en Athletic Bilbao op 55. Zelfs clubs zonder Europees voetbal — Fortuna Sittard (36) versus Elche (46) — laten zien dat Spaanse teams structureel vaker in actie komen. 

Het verschil zit niet alleen in het aantal wedstrijden. La Liga telt vier speelrondes meer, Spaanse teams komen gemiddeld verder in Europese duels en de reistijd is aanzienlijk langer. Nederlandse clubs vertrekken voor competitiewedstrijden op dezelfde dag. In Spanje reizen teams vaak een dag eerder af en keren ze regelmatig pas de dag na de wedstrijd terug. Dat betekent extra overnachtingen, meer verplaatsingen en vooral minder tijd om te herstellen. 

Al deze factoren samen verhogen de fysieke belasting op de voetballers in Spanje. Bij een blessure die gevoelig is voor overbelasting en te weinig herstel kan dat deels verklaren waarom deze blessure in Spanje zo veel voorkomt.