Boskamp heeft één voetbalclub het meest gemist: 'Maar jullie zijn niet van me af'

Na maanden van geruchten schept Johan Boskamp duidelijkheid over zijn gezondheid. De 77-jarige analist kende zware maanden, maar ziet opnieuw licht aan het einde van de tunnel. Openhartig vertelt het Feyenoord-icoon over zijn revalidatie, mentale strijd en vooral over wat hij het meest mist.

Er waren flink wat verhalen over de toestand van Boskamp, maar nu wil hij toch meer duidelijkheid brengen. "Volgens de ene ben ik op sterven na dood. Volgens de andere kan ik morgen opnieuw mee met het eerste van Feyenoord", vertelt hij bij Het Nieuwsblad. De realiteit ligt ergens tussenin, al werd eind december wel spierreuma vastgesteld, gecombineerd met een prostaatprobleem. "Ik heb in totaal vijf weken in het ziekenhuis gelegen en ben veertig kilo kwijtgeraakt. Een maand geleden lag ik nog op apegapen. Ik was net een dood vogeltje."

Intussen gaat het opnieuw de betere kant uit, mede dankzij de zorg van zijn familie en het ziekenhuispersoneel. "Grote klasse hoe zij elke dag voor me zorgen", klinkt het dankbaar. Helemaal de oude is hij nog niet, al is de vooruitgang voelbaar. "In vergelijking met een maand geleden voel ik me nu wel kiplekker. Niet dat ik huppelend door het huis loop, maar ik kan tenminste weer de trap op." Wandelen doet hij voorlopig met hulpmiddelen. "Nu heb ik zo’n klotekarretje om op te steunen. Het ziet er niet uit, maar het is beter dan een rolstoel."

Ook mentaal waren de afgelopen maanden zwaar. "Ik ben de laatste zes maanden mijn huis amper uit geweest. Ik werd stapelgek van altijd binnen te zitten." De televisie en zijn column boden wat houvast. "Ach, een beetje ouwehoeren over het voetbal, dat is toch het mooiste wat er is? Het was een leuke afleiding in een moeilijke periode."

Wat Boskamp het hardst mist, laat zich makkelijk raden. "De Kuip", zegt hij zonder aarzelen. "Zo snel als het lukt, hoop ik weer bij Feyenoord te zitten. En weer onder de mensen te komen. Dat mis ik ongelofelijk hard." Volledig herstel kan nog tijd vragen, maar de hoop is groot. Binnen één of twee jaar zou hij verlost kunnen zijn van de spierreuma. "Onkruid vergaat niet. Vergelijk het met Anderlecht: hoe diep ze ook zitten, die komen er ook wel weer bovenop. Jullie zijn nog niet van me af", lacht hij.