Sterspeler op WK doet schokkend verhaal: 'Huilen van de pijn, hoestte zelfs bloed'

Aanvaller Jeremy Doku kende een bewogen WK met de Rode Duivels. De vleugelaanvaller van Manchester City werd ziek, vloog vervolgens terug naar Engeland om bij de geboorte van zijn eerste zoontje te zijn en kwam daarna weer in actie voor onze zuiderburen. De sterspeler van België geeft nu meer tekst en uitleg over de bewogen weken, die nog veel heftiger lijken te zijn dan gedacht.

Doku leek na een zeer degelijk seizoen bij Manchester City een van de smaakmakers van het WK te gaan worden. De Rode Duivel geeft tegenover Sporza aan dat hij in de voorbereiding naar het WK al met veel problemen kampte.

Doku voelde dat zijn linkerknie was opgezwollen, had daarna last van zijn kuit en begon vervolgens de dag voor de uitzwaaiwedstrijd tegen Tunesië te hoesten. “Echt elke seconde. Ik kon geen woord zeggen zonder te hoesten”, citeert Sporza Doku.

De aanvaller kreeg daarna plotseling pijn in zijn borst die hij niet eerder had meegemaakt. “Ik kon niet bewegen, ik kon niet inademen. De teamdokter heeft me toen medicatie gegeven. De pijn minderde wel, maar ik had nog altijd veel last”, aldus Doku.

Bij aankomst in de Verenigde Staten was Doku nog altijd niet pijnvrij. Hij bleek vocht tussen zijn longen te hebben en lijdt aan een luchtwegeninfectie. Doku deelt vervolgens dat hij vier dagen voor de openingswedstrijd aan bondscoach Rudi Garcia aangaf dat hij niet meer kon.

“Ik hoestte zelfs bloed op.”

“In de week voor de wedstrijd tegen Egypte had ik niet normaal kunnen trainen. Ik was heel snel moe en ik was nog altijd aan het hoesten. Op een bepaald moment hoestte ik zelfs bloed op”, geeft Doku aan. Hij besloot midden in de nacht naar de spoedafdeling van het ziekenhuis te gaan.

“Ik kon wel huilen van de pijn”, aldus Doku. De wedstrijd tegen Iran bleek een onmogelijke missie. De aanvaller kon niet trainen en zelfs niet lopen. Er werd besloten om Doku aan de kant te houden en een antibioticakuur te starten.

Vervolgens werd er om 6 uur s’ochtends op Doku zijn deur geklopt met de boodschap dat het water van zijn vrouw was gebroken. Volgens Doku was dit eigenlijk een “perfect scenario” waardoor Doku toch bij de geboorte van zijn zoon kon zijn en anderzijds toch niet kon spelen.

“Ik wilde naar mijn vrouw gaan en de Belgische voetbalbond heeft zelfs niet tegengestribbeld. Ze wilden me echt helpen om erbij te zijn en daar ben ik hen heel dankbaar voor”, vertelt Doku.

Twee uur voor de bevalling kwam Doku bij zijn vrouw aan. “Ik was zo blij dat ik erbij kon zijn. Ik kon nog één nacht bij mijn zoon slapen en dan moest ik alweer terug, wat heel moeilijk was”, klinkt het.

“Ik geloof niet in toeval.”

Uiteindelijk kon Doku bij de Rode Duivels in de basis starten tegen Nieuw-Zeeland, nadat hij twee trainingen op een rij had kunnen afwerken. "Toeval? Daar geloof ik niet in", zegt Doku, die naar God kijkt. “Ik kan begrijpen waarom mensen dachten dat mijn afwezigheid georkestreerd was. Het was te perfect. Maar ik heb niet gelogen om een wedstrijd te missen”, klinkt het tot slot.