Van Bommel onthult opvallend keuze van vader Mark: 'Dat deed hij vanwege mij'
Ruben van Bommel kijkt uitstekend terug op zijn revalidatie van een zware kruisbandblessure. Dat vertelt hij aan NU.nl. De PSV'er koos er bewust voor om die periode voor een groot deel bij zijn ouders in Limburg door te brengen. Vader Mark van Bommel liet zelfs aanbiedingen van clubs schieten om bij zijn zoon te kunnen blijven.
Van Bommel scheurde in september 2025 tegen Ajax, tegenstander van PSV zaterdagavond, zijn voorste kruisband en stond maandenlang aan de kant. Tijdens zijn herstel kwam hij bewust niet te vaak op De Herdang. "Als ik steeds naar PSV toe was gegaan, had ik de andere jongens steeds zien trainen. Dat had het lastiger gemaakt."
PSV
20:00
Vandaag
HEE
Veel afleiding was er tijdens zijn revalidatie niet. "Ik heb een keer in een dag alle hoofdsteden van de wereld uit mijn hoofd geleerd", vertelt Van Bommel. "Dat lukte aardig, maar als je het in zo'n korte tijd leert, houdt dat op langere termijn geen stand."
Tijdens zijn herstel haalde hij kracht uit teamgenoot Sergino Dest. Zo zag hij tijdens een thuiswedstrijd van PSV hoe Dest, die zelf een kruisbandblessure achter de rug heeft, een tegenstander passeerde. "Ik zag hem op het veld wegdraaien bij een tegenstander. Toen dacht ik: hoe kan dat? Ga ik dat ook ooit weer kunnen? Blijkbaar wel."
Vader Van Bommel was voortdurend bij hem. "Ik heb veel aan mijn vader gehad, onze band is sterk. Als er iets is, is hij de eerste die ik bel of spreek. Hij kreeg wel aanbiedingen van clubs om trainer te worden, maar hij wilde dat niet. Hij wilde niet van huis zijn. Ik heb wel gezegd: als er echt een mooie kans voorbijkomt, moet je die niet laten lopen vanwege mij. Maar het was wel fijn dat mijn vader er voor me was."
'Motivatie misschien wel hoger geworden'
Na zijn herstel is de jongeling flitsend aan het seizoen begonnen, met twee doelpunten en een assists in vier Eredivisiewedstrijden. "Ik heb een hekel aan data. Maar uit die data blijkt wel dat ik meer intensiteit in een wedstrijd leg dan voor mijn blessure. Maar ja, ik heb tien maanden moeten wachten tot ik weer kon voetballen. Misschien is mijn motivatie om er iets goeds van te maken nóg iets hoger geworden."