Prachtige en emotionele Leicester-ode van Lineker: 'Wees niet bang, mijn team'

14 maart om 20:00

Als fan én oud-speler van Leicester City kan Gary Lineker niet geloven wat er momenteel allemaal met zijn club gebeurt. In een emotionele column in The Guardian laat de Engelsman zijn hart spreken.

Zoals bekend verdedigt Leicester, met nog negen wedstrijden te gaan, een voorsprong van twee punten op Tottenham Hotspur. De verrassende koploper heeft bovendien nog een competitieduel te goed. 'Momenteel gebeurt er iets buitengewoons in de wereld', schrijft Lineker. 'Iets waaraan alle logica ontbreekt. Iets dat mij vervult met emoties, omdat het mijn club aangaat. De club die ik al steun sinds ik de grootte had van een pak crackers.'

'Ik heb Leicester in 1969 de FA Cup-finale zien verliezen met mijn vader en opa. Ik was toen acht jaar en heb de hele terugreis gehuild. Ik heb Leicester zien promoveren en degraderen en speelde in totaal acht jaar voor ze. Maar niets is te vergelijken met dit. Niets. Dingen als dit gebeuren niet met clubs als de mijne.'

'Een nog nooit eerder vertoond team'
'Voor de wedstrijd tegen Newcastle United op maandagavond, staat Leicester City aan kop in de Premier League. Niet alleen met twee punten voorsprong, maar ook met een wedstrijd minder gespeeld. En het is geen september meer, maar maart. Dit is, met enkele aanvullingen, dezelfde Leicester-ploeg die vorig jaar rond deze periode was afgeschreven en roemloos onderaan stond. Wat er sindsdien is gebeurd, is opmerkelijk. Eerst ontsnapte Leicester onder toenmalig trainer Nigel Pearson op wonderbaarlijke wijze aan degradatie.'

'En toen kwam Claudio Ranieri. Ik moet toegeven dat ik dat net als vele anderen een zeer twijfelachtige keuze vond. Tijdens zijn vorige avontuur als bondscoach van Griekenland slaagde hij er namelijk in om te verliezen van de Faeroër Eilanden. Niet dat ik met zo'n opmerking ooit was weggekomen, want dat had Twitter niet gepikt. Maar oh, hoe erg zat ik ernaast?'

'Wat we nu zien, als Leicester daadwerkelijk kampioen wordt, is waarschijnlijk de meest onvoorstelbare triomf in de geschiedenis van de teamsport. Een verzameling individuen die een jaar geleden nog geen wedstrijd konden winnen en een jaar later zijn getransformeerd tot een onverslaanbaar geheel. Een nog nooit eerder vertoond team met spirit en saamhorigheidsgevoel. Wees niet bang, mijn team. Maak het van jullie. Zoals William Shakespeare zei: 'Waar ben ik bang voor? Mezelf?''