Waarom Oranje aan z'n stand verplicht is om met grote cijfers te winnen

Waarom Oranje aan z'n stand verplicht is om met grote cijfers te winnen

Gepubliceerd: maandag 21 juni 2021 om 12:00ma 21-06-2021 om 12:00

Het is voor Nederland de dag van de laatste groepswedstrijd. In Amsterdam is het al uitgeschakelde Noord-Macedonië de tegenstander. Dit zijn de redenen waarom Oranje over Goran Pandev en de zijnen heen zou moeten walsen.

Door Evert van Zoelen

De onderlinge afstanden zijn gigantisch
Noord-Macedonië begint de eerste twee groepswedstrijden vanuit een 5-3-2-formatie. De ploeg zakt in tot net over de middenlijn, waarbij de twee spitsen het centrum moeten dichthouden. Wordt de bal naar de zijkant gespeeld, dan stappen de middenvelders uit om druk te geven.

Het probleem van Noord-Macedonië: de ruimtes zijn vaak al te groot, doordat de voorste linie te ver naar voren stapt en de achterste lijn eerder achteruit dan vooruit loopt. Dit wordt alleen maar verergerd wanneer de middenvelder uitstapt. De afstand die de middenvelder moet afleggen is te groot om druk op de bal te krijgen, terwijl de zone waaruit de middenvelder weg beweegt wel open komt te liggen.


De rechtermiddenvelder stapt uit om druk te geven aan de zijkant, terwijl de afstand tussen hem en de centrale middenvelder een meter of 25 is.

Doordat de onderlinge afstanden niet kloppen was het voor tegenstanders Oostenrijk en Oekraïne vrij gemakkelijk om een overtal rondom de bal te creëren en van daaruit de vrije speler te vinden.

Voor Oranje zou dit ook geen probleem moeten zijn. Wanneer middenvelders Enis Bardhi en Arijan Ademi uitstappen om druk te geven op Stefan de Vrij of Daley Blind, komen er grote ruimtes op het middenveld open voor Frenkie de Jong en Georginio Wijnaldum. Kiezen Patrick van Aanholt en Denzel Dumfries op die momenten goed positie als verbindingsspeler, dan zou Nederland zo door de druk van Noord-Macedonië heen moeten kunnen spelen.


De rechtermiddenvelder stapt uit om druk te geven, maar daardoor komt de zone achter hem open te liggen. Bij Oranje zou Frenkie de Jong bijvoorbeeld vrij kunnen komen in die ruimte.

In de wedstrijd tegen Oekraïne switcht Noord-Macedonië na de 2-0 naar een 4-2-3-1 opstelling, waardoor het elftal iets beter staat. Toch zijn ook in die formatie de onderlinge afstanden veel te groot om echt weerstand te bieden.


Ook vanuit een 4-2-3-1/4-1-4-1 zijn de onderlinge afstanden in het middenveld veel te groot.

Passlijnen worden er niet goed uitgehaald
Wanneer je als elftal vanuit zones verdedigt, is het belangrijk dat één speler druk zet op de bal en de spelers naast hem naar binnen knijpen. Dit zorgt ervoor dat de speler die druk zet druk op de bal heeft én de ruimte achter hem kan afschermen. Wordt dit niet goed uitgevoerd, dan kan de tegenstander meteen gebruikmaken van de opengekomen ruimte. Hierdoor krijgt het verdedigen vanuit zones juist een averechts effect.

Naast het feit dat de onderlinge afstanden bij Noord-Macedonië vaak niet kloppen, stappen de spelers vaak ook niet goed uit om druk te geven op de bal. We kunnen dit opdelen in drie scenario's.

Ten eerste gebeurt het geregeld dat de verkeerde speler uitstapt om druk te geven op de bal. Vooral rechtsmid Bardhi heeft de neiging om dit te doen.


Bardhi stapt uit, waardoor de zone achter hem open komt. Idealiter had de centrale middenvelder druk op de bal gezet, aangezien die aan beide kanten rugdekking heeft om de ruimte achter hem af te dekken.

Ten tweede worden passlijnen soms helemaal niet afgedekt. Dit zien we vooral terug bij de twee spitsen van Noord-Macedonië.


Pandev dekt de passlijn naar de verdedigende middenvelder niet af, waardoor Oostenrijk gemakkelijk onder de druk uit kan spelen.

Ten derde stapt soms de juiste speler op het juiste moment uit, maar geeft de speler naast hem geen adequate rugdekking, waardoor de bal tussen beide spelers door gespeeld kan worden.


Noord-Macedonië heeft druk op de bal, maar de linksmid knijpt niet naar binnen toe om de drukzettende speler te ondersteunen. Daardoor kan de centrale verdediger van Oekraïne de middenvelder tussen de linies bereiken.

Voor spelers als Wijnaldum en Memphis Depay is dit ideaal om zich aan te bieden in de ruimte tussen de linies. Als de passlijnen er niet goed worden uitgehaald, zijn zij steeds aanspeelbaar. Daarnaast heeft Oranje met Mathijs de Ligt, Stefan de Vrij, Daley Blind en Frenkie de Jong voldoende spelers die zo’n pass tussen de linies door met gemak kunnen geven.

Individuele fouten
Tot slot worden er veel individuele fouten gemaakt door de verdedigers van Noord-Macedonië. We lichten er twee uit.

De eerste veelgemaakte fout achterin bij Noord-Macedonië is het verdedigen van voorzetten. De verdedigers letten niet op de directe tegenstanders die de zestien inkomen, maar kijken vooral naar de bal. Dit wordt ook nog eens gekoppeld aan een verkeerde lichaamshouding van enkele verdedigers, waardoor het lastig voor ze is om terug te rennen als de bal achter hen landt.

Vooral Oostenrijk profiteerde hiervan met twee doelpunten uit een voorzet. Een rechtsbenige speler die vanaf links naar binnen komt en de bal bij de tweede paal neerlegt, kan voor groot gevaar zorgen. Zaak voor Memphis dus om vaak die ruimtes op te zoeken en de bal neer te leggen voor de inkomende Donyell Malen, die gaat spelen in plaats van Wout Weghorst, Denzel Dumfries en Wijnaldum.


Een indraaiende voorzet vanaf links: de verdedigers van Noord-Macedonië kijken vooral naar de bal waardoor er drie spelers vrij staan in de zestien.

De tweede individuele fout is het positie kiezen van linkervleugelverdediger Ezgjan Alioski. De speler van Leeds United is aan de bal één van de beste spelers van Noord-Macedonië, maar heeft verdedigend de neiging om te vroeg door te stappen. Vooral in de wedstrijd tegen Oostenrijk, dat ook 3-5-2 speelt, geeft dit problemen. Alioski dekt enkele keren te vroeg door op de vleugelverdediger van Oostenrijk, waardoor het gat tussen hem en centrale verdediger Visar Musliu te groot wordt. Dus: Dumfries moet Alioski uit positie trekken, zodat er ruimte ontstaat voor Malen en Wijnaldum.


Alioski blijft te veel hangen bij de vleugelverdediger, waardoor de ruimte tussen hem en de centrale verdediger te groot is en de middenvelder van Oostenrijk ongedekt een loopactie kan maken.

Evert van Zoelen is analist voor het YouTube-kanaal TheNextManager, heeft voor tactiekwebsites- en bladen als Spielverlagerung, TrainersMagazine en Futbol Netradince geschreven en kijkt voor VoetbalPrimeur naar belangrijke wedstrijden.

Video player

Check hier de beste voetbalvideo’s
Meer video’s

Plaats een reactie

Bekijk het laatste nieuws